 |
Exiles |
 |
fotografia dokument |
 |
USA |
 |
2021 |
 |
Josef Koudelka |
 |
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 4.50 (1 Vote) |
Wydawca: Thames & Hudson Ltd
ISBN: 9780500544419
Autor: Josef Koudelka
Oprawa: oprawa twarda
Strony: 188
Format - 304 x 275 x 24
Josef Koudelka: Exiles. Książka zawiera zestaw 77 obrazów autorstwa mistrza fotografii Josefa Koudelki. Fotografie, wykonane głównie podczas wędrówki po Europie i Stanach Zjednoczonych. Jakich obiektywów używał autor podczas fotografowania? Do cyklu „Cyganów”, w Cechosłowacji uzywał obiektywu 25mm w czasie dokumentowania wnętrz domów. Potem zaczął używać obiektywów 35 i 50 mm.
"Życie Koudelki było życiem nieustępliwego niepokoju, ciągłego podróżowania i nigdy nie osiedlania się. Po obejrzeniu fotografii w 1967 roku, Koudelka sfotografował sowiecką inwazję na Pragę, publikując swoje fotografie pod inicjałami P. P. (Praga Fotograf) z obawy przed odwetem na jego i jego rodzinę. W 1969 roku został anonimowo odznaczony Złotym Medalem Zamorskiego Klubu Prasowego Robert Capa za te fotografie. Koudelka wyjechała z Czechosłowacji do azylu politycznego w 1970 roku, a wkrótce potem dołączyła do Magnum Photos. Jego stały stan wygnania zaczął się i był bezpaństwowcem, dopóki nie został naturalizowany we Francji, otrzymując francuski paszport w 1987 roku.
Dołączenie do Magnum nie tylko dało Koudelce bank przyjaciół, ale także sieć ludzi, którzy mu pomogli i miejsca na pobyt, gdy podróżował. Jednak Koudelka nie pracował jako konwencjonalny fotograf agencji, odrzucając zadania i wybierając podróż i kontynuowanie osobistego badania. Fotografował populację cyganów, grupy mniejszościowe i wszystko, co ma wyginąć, aby w jakiś sposób zostać „wygnanym” – stała się dożywotnią podróżą dokumentacji fotograficznej, która trwa do dziś.
„Przez piętnaście lat nie pracowałem dla nikogo. Nigdy nie przyjąłem żadnego zadania, nigdy nie fotografowałem dla pieniędzy. Robiłam zdjęcia tylko dla siebie. Żyłem na minimalnym poziomie. Nie potrzebowałem wiele: dobry śpiwór i trochę ubrań – jedna para butów, dwie pary skarpet i para spodni przez rok. Jedna kurtka i dwie koszule trwały mnie przez trzy lata” – wyjaśnił Koudelka w dyskusji z czeskim pisarzem Karelem Hvíždalą, opublikowanym w książce Josef Koudelka z 2002 roku.
„Nie miałem mieszkania – nie potrzebowałem. Wręcz przeciwnie, starałam się unikać posiadania czegokolwiek. Nie płaciłem czynszu. Zdałem sobie sprawę, że mogę podróżować po pieniądzach, które wydałbym na mieszkanie. Najbardziej potrzebowałem podróży, abym mógł robić zdjęcia... Wiedziałem, że nie potrzebuję wiele do funkcjonowania – trochę jedzenia i dobrego snu. Nauczyłem się spać wszędzie i pod każdym względem. Miałem zasadę: „Nie martw się, gdzie idziesz spać, do tej pory spałeś prawie każdej nocy, będziesz spać ponownie dziś wieczorem. A jeśli śpisz na świeżym powietrzu, masz dwa wyjścia – obawiać się, że coś może ci się stać, a wtedy nie będziesz dobrze spać, lub zaakceptować fakt, że wszystko może się zdarzyć i dobrze się wyspać, co jest najważniejszą rzeczą, której potrzebujesz, aby dobrze funkcjonować następnego dnia."
