 |
Doroszenko |
 |
wystawa fotograficzna |
 |
Warszawa |
 |
19.09–09.11.2025 |
 |
Fundacja Archeologia Fotografii |
 |
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes) |
Fundacja Archeologia Fotografii zaprasza na wystawę WGW 2025. Wzdłuż milczącej fali... Miejscem ekspozycji jest galeria Fundacji Archeologii Fotografii, ul. Chłodna 20, Warszawa. Wystawa potrwa w terminie: 19.09–09.11.2025 r. Ekspozycja podejmuje temat kruchości ekosystemów, bazując na pracach artystów z archiwum Fundacji Archeologia Fotografii oraz instalacjach, obiektach fotograficznych i dźwiękowych Ewy Doroszenko. Artystka za punkt wyjścia obiera klasyczny motyw pejzażu – jednego z najstarszych tematów w historii sztuki – by podważyć jego utrwalony w dyskursie, romantyczny charakter. Wystawa jest prezentowana w ramach Warsaw Gallery Weekend 2025 (WGW).
"Doroszenko wykorzystuje do tego m.in. zdjęcia klasyków polskiej fotografii: Zbigniewa Dłubaka (1921-2005), Mariusza Hermanowicza (1950-2008), Marka Piaseckiego (1935-2011) i Antoniego Zdebiaka (1951-1991). Każda z tych postaci miała inną osobowość artystyczną, ale w archiwach wszystkich tych twórców odnajdujemy wątek przyrody – zaniedbanej, zniewolonej przez człowieka, próbującej wzrastać i funkcjonować na przekór wyzwaniom, jakie rzuca jej ludzka cywilizacja. Podstawą teoretyczną działań Doroszenko są m.in. rozważania Arne Næssa, twórcy nurtu „głębokiej ekologii”. Zgodnie z założeniami ekofilozofii, artystka nie tylko komentuje obecny kryzys ekologiczny, ale stawia pytania o jego źródło. Upatrując przyczyny obecnego stanu m.in. w sposobie postrzegania otoczenia, w prezentowanych na wystawie cyklach artystka wykorzystuje reprezentacje nieistniejących krajobrazów i bada ograniczenia percepcyjne człowieka. Misternie zbudowane obiekty składają się z połączonych ze sobą za pomocą szpilek fragmentów fotografii przedstawiających różnorodne przyrodniczo cenne miejsca na świecie, którym zagraża ekspansywna działalność człowieka. Doroszenko zadaje też pytania o przesuwające się granice między domenami natury i technologii oraz eksploruje zagadnienie pejzażu dźwiękowego poprzez wykorzystanie akustycznych bodźców umożliwiających uczestnictwo w wystawie osobom z różnorodnymi typami percepcji i z niepełnosprawnościami wzroku. Łącząc postfotografię, dźwięk i narzędzia cyfrowe, artystka zachęca do refleksji nad ekocentryczną koncepcją współzależności międzygatunkowej.
- Kuratorka: dr Weronika Kobylińska / FAF
- Wsparcie merytoryczne: Mikołaj Chmieliński, Kamila Kobus / FAF
- Digitalizacja: Michalina Kacperak, Alicja Lesiów / FAF
